കൂട് വിട്ട് പറന്നുയരുമ്പോൾ കാടുയരത്തിൽ ചിറകടിക്കുമ്പോൾ കൂറ്റൻകുന്നിലെ ആകാശം താണ്ടുമ്പോൾ

ഓരോ ചാന്ദ്രമാസവും സ്ത്രീകളർപ്പിച്ച ചുവന്ന ജീവനീർകൊണ്ടാണ് ഭൂമിയിങ്ങനെ ജീവന്റെ നീല നീലാവെളിച്ചത്തിൽ പൂത്ത് നിൽക്കുന്നത്.

കാടും മലയും ആകാശവും വൻകരകളും മഹാസമുദ്രങ്ങളും വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടാൽ തനിക്ക് മടുക്കില്ലേന്ന് ചോദിച്ചവരോട് നാടോടിയുടെ മറുചോദ്യമിതായിരുന്നു,